G - H . KÖYLERİMİZ

SAYFYA DÖN
ZİLE ' NİN SİTELERİ

GÖÇENLİ

Kars dolaylarından göç eden Fazlı Kahya ve Karaköse aileleri tarafından 250-300 yıl önce kurulduğu söylenmektedir. İlçenin güney doğusunda bulunan Göçenli Köyü, Elmacık, Kuruçay, Karabalcık ve Çakırçalı köyleri ile komşudur. Elmalı adında bir yaylası bulunan köyün ilçeye uzaklığı 35 km. dir. 40 haneden ibaret olan köyde 199 kişi yaşamaktadır. Okur-yazar oranı % 90'dır. Geçici bir binada 1957 yılında başlanan eğitim ve öğretim Devlet tarafından yaptırılan 2 derslikli 3 lojmanlı okulda sürdürülmekte olup, halen 53 öğrenci öğrenim görmektedir. 1500 dekarı kıraç 1800 dekarı sulu arazide, arpa, buğday, nohut, mercimek, şeker pancarı, ayçiçeği, patates ve soğan modern araç ve gereçlerle üretilmektedir. 250 büyükbaş, 1500 küçükbaş hayvan beslenmektedir. Halı ve kilim dokumacalığı yaygın olarak devam etmektedir. Köyde okul, otomatik telefon, elektrik, sağlıkevi ve Tarım Kerdi Kooperatifi gibi kuruluşlar mevcuttur. Büyük bir heyelan tehlikesi yaşayan köyün içinde ve yakın çevresinde birçok mağara vardır. Yaban kazı, yaban ördeği ve sansar yörede bol bulunan av hayvanlarıdır.

GÖLCÜK

İlçenin güneyinde kurulmuş olan Gölcük Köyü, Güzelbeyli Kasabası, Binbaşı-oğlu, Karakuzu Köyleri ile komşudur. Deveci Dağı eteklerinde 130 yıl önce Veli Kahya adlı şahıs tarafından kurulduğu söylenmektedir. İlçeye uzaklığı 27 km. dir. Köy 22 hane olup, 85 kişi yaşamaktadır. Okuma-yaz-ma oranı % 55'dir. Okulunda 1971 yılında eğitime başlanmış olup, halen 9 öğrenci mevcudu vardır. Köy halkının ekonomik durumu eğitim-öğretimi de etkilediğinden, yüksek tahsil yapan kişi bulunmamaktadır. Tamamı kıraç 850 dekar arazisinde arpa, buğday, fiğ, yulaf ve mercimek gibi ürünler yetiştirilmektedir. 150 büyükbaş, 17i küçükbaş hayvan mevcuttur. Köyde mevsimlik işçi olarak birçok kişinin çevre il ve ilçelere gittiğ görülmektedir. Köyde, okul, elektrik, otomatik telefon mevcuttur, içme suyu umumi çeşmelerden temir edilir. Köye has, efelik dolması, yumurtalı madımak, kuzu kulağı çorbası ilginç yemek çeşitlerin dendir.En büyük sorunu ulaşım olan köyde bir tane Kore gazisi yaşamaktadır.

GÜBLÜCE / GÜLBÜCE / KÜPLÜCE

Çekerek Irmağı yakınındaki bir vadide kurulan, Küplüce Köyü, Çiftlik, Akçakeçili, Turgutalp ve Akkılıç köyleri ile komşudur. İlçeye uzaklığı 32 km ve rakım 750 m'dir. Köyün adının nereden geldiği bilinmemekle beraber, yörede önceden gül yetiştirildiği için Gülbüce denildiği, başka bir rivayete göre de bölgenin toprağının kırmızı renkte olması ve küp yapılması nedeniyle Küplüce denildiği söylenmektedir. Küplüce'ye bağlı 6 haneli Irmak ve 15 haneli Çivili mezrası bulunmaktadır. Azerbaycan'dan, gelen göçmenlerin yerleştirildiği yayla Küplüce'den ayrılarak, "Turgutalp" ismini alarak köy olmuştur. 155 haneden ibaret olan köyde, eğitim ve öğretime 1953 yılında yapılan ilkokulda başlanmıştır. 3 derslikliği ve 2 lojmanı bulunan okulda 137 öğrenci mevcut olup, köyde okur-yazar oranı % 90'dır. 600 büyükbaş 250 küçükbaş hayvan bulunan ve yöre ürünleri arazi yetiştiren arazinin çoğunluğu kıraçtır. Az olsada Çekerek ırmağından yararlanmaktadır. Geçim kaynaklarının yetersiz oluşu nedeni ile köyden şehre göç devam etmektedir.

GÜMÜŞKAŞ

İlçenin batısında 43 km. uzaklıkta bulunan Gümüşkaş Köyü, Yücepmar, Ciğerbağı, Büyükaköz ve Köylüünürü ile komşudur. Asıl adı Kürtünüm olan köyün ne zaman kimler tarafından kurulduğu bilinmemektedir. 47 haneden ibaret olan ve 1990 nüfus sayımına göre 271 kişinin yaşadığı köyde okuma-yazrna oranı % 80'dir. Toplam 900 dekar arazisi bulunan köyün 300 dekarlık bölümü Çekerek Irmağından pompaj usulü ile sulanmakta olup, genel olarak arpa, buğday, nohut, mercimek, fiğ ve soğan yetiştirilmektedir.Büyükaköz Köyünde yapımı devam eden sulama göletinin devreye girmesi ile Gümüşkaş köyünün arazisinin tamamı sulanabilecektir. Köyde 200 büyük, 300 küçükbaş hayvan mevcuttur. Diğer şehir ve kasabalara hasat mevsiminin dışında, mevsimlik işçi olarak giden pek çok kişiye rastlanmaktadır. Okulu, elektriği, otomatik telefonu mevcut olan köyde içme suyu umumi çeşmelerden temin edilmektedir. Yapım tarihi bilinmeyen ve köye 2 km. mesafade, Çekerek Irmağı üzerinde bulunan Hacıboz Köprüsü ile ilgili efsane şöyledir; Hayır sahibi zengin bir kimse, köprüyü yapacak ustanın, "buraya köprü tutmaz" demesi üzerine atının heybesinden iki avuç altın alarak ırmağa serpmiştir. Ağanın bu davranışından sonra onun varlıklı biri olduğunu anlayan usta işe başlayarak köprünün yapımını gerçekleştirmiştir.

GÜNGÖRMEZ

İlçenin güneyinde yer alan Güngörmez Köyü, Fatih, Kurşunlu, Kurupmar ve Os-manpmarı köyleri ile komşudur. 250 yıl önce şimdiki yerleşim yerinin 600 m. aşağısında kurulduğu tahmin edilen köyün bilinmeyen bir nedenle şimdiki yeri göre 20 haneden ibaret olup, eğitim ve öğretim 1969 yılında geçici bir binada başlanan köye, 1973 yılında Devlet tarafından 1 derslikli, 1 lojmanlı okul yapılmıştır. Okuma-yazma oranı % 75'dir. Köyün tamamı kıraç olan arazisinde buğday, nohut, mercimek ve ayçiçeği yetiştirilmektedir. 75 büyükbaş, 150 küçükbaş hayvan mevcuttur. Köy dışında mevsimlik işçi olarak çalışan pek çok kişi vardır. Cem evi, okulu ve köy konağı mevcut olan köyde, akraba evlilikleri yaygındır. Geleneklere göre düğün öncesi gelini genç kızlar, damadı köy gençleri hazırlar. Gelin getirirken yastık kaçırma adeti halen sürdürülmektedir.

HACILAR

Zile'ye en yakın köy olan Hacılar'ın ilçeye yakınlığı 5 km. dir. Rivayete göre Zile ve çevre köylerden hacca gidenlerin kervanı burada toplanır hep beraber Ellez Dede Evliyası ziyaret edildikten sonra topluca hareket edilir, dönüşte de aynı yerde karşılanırlarmış. Bu nedenle köyün adının Hacılar olduğu söylenmektedir. 70 haneden ibaret olan köyde, tarım ve hayvancılığın yanında sebzecilik, meyvecilik ve bağcılık yapılmaktadır. Tarımda modern usuller uygulanmakta olan köyde arazinin büyük bölümü sulama kanallarından sulanmaktadır. 400 büyükbaş, 750 küçükbaş hayvan vardır. 2 derslikli 2 lojmanlı bir okulu mevcut olup okuma-yazma oranı % 95'dır. Köyde Devlet-Vatandaş işbirliği ile yapılan camii, sağlıkevi ve köy konağı bulunmaktadır. Nüfus planlaması ve şehire göç nedeniyle köyün nüfusunda bir azalma olduğu görülmektedir. Telefonu, elektriği, sağlıkevi, camii bulunan köyün içme suyu ihtiyacı umumi çeşmelerden sağlanmaktadır. Köyde, kargaların akşam üstü kavaklıkta toplanıp bağrışmaları havanın bozulacağına işaret sayılır. Ziyaret yerindeki taşın kuraklık olması durumunda köy çeşmesinin önüne konulup ıslatılması ile yağmur yağacağına inanılır.

HARAMİKIŞLA

İlçenin batısında bulunan Haremikışla Köyü, Küçük-aköz, Karaşeyh, Sekikışla ve Yaraş köyleri ile komşudur. Köyün ilçeye uzaklığı 34 km. Dir. Yaklaşık 200 yıl kadar önce ilk yerleşenlerin Mehmet Çavuşlar ailesi olduğu söylenir. Köyün adının nereden geldiği bilinmemektedir.
İlkokuldan sonra tahsile devam edenlerin az olduğu köyde okur-yazar oranı % 70'dir. 2500 dekar kıraç, 1000 dekar sulu arazisi bulunan köyde en fazla yöre bitkileri ile soğan ve patates yetiştirilmektedir. 250 büyükbaş, 500 küçükbaş hayvan mevcuttur. Az da olsa arıcılıkla uğraşanlara rastlanılmaktadır. Köyden birçok kişi mevsimlik işçi olarak çevre il ve ilçelere gitmektedirler. Köyde akrabalar arasında evlilik yaygındır. 56 haneden ibaret olan köyde, 2 derslikli olarak Devlet-Vatandaş işbirliği ile 1969 yılında yapılan okulda 62 öğrenci öğrenim görmektedir.

HASANAĞA

İlçenin güneyinde Zile-Artova asfaltı üzerinde bulunan Hasanağa Köyü, Özyurt, Şeyhnusrettin, Süleymaniye, Söğütözü ve Çeltek köyleri ile komşudur. İlçeye uzaklığı 9 km. Olan köyde ulaşım taksi ve minibüslerle sağlanmaktadır. Demiryolu köyün içinden geçtiği halde en yakın istasyon 6 km. Mesafededir. Bu nedenle demir yolu köye hiçbir yarar sağlamamaktadır. Köyün 200 yıl önce Kafkas'lardan göç eden Nogay Hasan tarafından Honar Çayı kenarında kurulduğu söylenmektedir. Köyün adını, o zamanlar yörede değirmencilik yapan Hasanağa isimli bir kişiden aldığı sanılmaktadır. Önce Hasanağanın değirmeni yanında kurulan köy daha sonra su sıkıntısı baş gösterince İt Yelmez Tepesi denilen mevkiye taşınmıştır. 35 haneden ibaret olan köy, geliri tarım ve hayvancılığa dayanan köyün 3000 dekarı sulanabilir 200 dekarı kıraç arazisinde arpa, buğday, mercimek, nohut, şeker pancarı, ayçiçeği yetiştirilmektedir. İhtiyacı karşılamak için sebze ve meyvecilik ile bağcılık da yapılmaktadır. Arazi Honar Boğazındaki çaydan ve Boztepe Göletinden ark ve kanallarla getirilen su ile sulanmaktadır. Köyün arazisi mevcut nüfusa yeterlidir. Memur olanların ve dışarıda iş kuranların dışında göç olayına rastlanılmamaktadır. Köyde halen 15 adet traktör bulunmaktadır. 150 büyükbaş, 300 küçükbaş hayvanın mevcut olduğu köyde iki tane de besi ahırı vardır. Eğitim ve öğretime, tahminen 150 sene önce yapılmış olan eski camiinin onarılması ile 1965 yılında başlanılmıştır. Okur-yazar oranı % 95'dir. Kitap ve gazete okuma alışkanlığı vardır.
Evin temeli atılırken kurban kesme adeti devam eden köyde, nazardan korunması içinde evlere nal takılır. Köyde çoban ve bekçinin inandığı tabiat üstü inanışlar yoktur.Halkı Çerkez olan köyde akrabalar arası evlilik ve birden fazla evlilik yapılmaz. Zaman zaman kız kaçırma olayı görülen köyde, kan davası yoktur. Düğün öncesi damat adayı bir gün önceden sağdıç evine yerleşir. Damadı köy gençleri hazırlar. Gerdekten iki gün sonra sağdıç evi tarafından köy büyüklerine yemek verilir. Büyüklerin elleri öpülür. Bundan sonra damat serbestleşir. Düğünlerde mızıka eşliğinde Kazaska, Çeçenvif, Kafe ve Şeyh Şamil oyunları oynanır. Düğüne gelen yabancılar köy halkı tarafından misafir edilir.

HATİPPINARI

Site adresi : Sitesi bulunamadı

YerelNET adresi :
http://www.yerelnet.org.tr/iller/koy.php?koyid=261613